Mein Kampf

Every book has a story. Even non fictional ones like this got one. How a reader gets to know about the book followed by how it reaches him and things happening while reading the book is sometimes a story on its own. Everyone has their own stories of how they landed up with a particular book, be itbought or lent from a library.

I have one such story about Mein Kampf. First time I heard this name was in a ninth grade History class. For unknown reason we were not handed over official CBSE Books from the school and it was difficult to source in that town. In that 'No-information' time period, whatever the teacher spoke in classroom is the only source of information about History and only that stood as reference for examination. 

The way he taught us History and Civics in such a detailed manner. History traversed from Russian Revolution and First world war to Second World war. There was a curiosity to know something more about Adolf Hitler. The newspaper history sections covered only the latter part of the war as suitable for kids.

For a Ninth grader with vague social, political knowledge, Hitler as a dictator always struck either as a ruler by lineage or somehow rose to power by means of military strength - which was frequently in the news as it happened in Pakistan at that time. 

History teacher mentioned that Hitler was a soldier and he compiled his visions in a book called 'Mein Kampf' which made many people to follow him and make him win the elections. 

This happened in 2005-06. A change of government happened in India the previous year where the ruling party advertised its achievements like anything and still people chose the alternative option. The same history teacher also had taught Indian polity in detail and the structure of Indian democracy.

I never knew what elections were like in Germany. I just related a book fighting against the ruling party in convincing people to bring a change. I imagined the book in the scale of Indian population and grew curious about its content. Decided to read it one day. It hasn't moved to read zone till now, not even started reading zone.

Finding the book to read was interesting part. That age only accepted reading fiction whenever time permitted and was not ready to ask parents to buy a book by Hitler while failing in academics. 

After joining the job and on completion of one year of service, while waiting for a bus tried decided to treat myself with books in the nearby road side book stall. Surprisingly found 'Mein Kampf' in the stall. 

This was in June - 2014. Just a month after a change of ruling party in Indian Government. People had selected a new government with so much hope. At least I witnessed how this happened and what People's mindset was for the previous years in bringing this change. 

Seeing the book at this stage, immediately decided to buy it. Changing the people's mindset to favour someone and build confidence in the mass mindset required so much efforts from many agencies and many years. 

How could this book did most of that work 100 years ago. Curious to know the content so that I could draw an image about the people at that time like what were the expectations. 

Next week Gifted the book to a friend from the same history class. So The book still hasn't moved to read zone.

This is August of 2026. There is another change at state level. This time it is a new person with whom people had entrusted their future. This 10 years itself a big change in means followed to influence the masses.

Ten years back it was a new wave of information at fingertips. People were promised a great future with never existing present then. 

They believed the first information that reached them. Concerned agencies made sure those fake constructed images were the first to reach people. The communication mode was simple text and images. 

Never cared to buy another book as there came a neutral mindset regarding all parties and people's collective mandate is always going to be correct. Me not a qualified in any means to pass judgement on such a unanimous decision. (This after 2016 TN elections).

Now after 2026 elections there is again an increase in interest for reading this book. As people given change in mandate this time to a new person.

This time there is no expectation for people to select this person it seems. The promises were not anything new. They were made to believe the change in government and people in the governance is mandatory for the welfare of the state. 

Though they were given the third choice in many recent elections, people didn't choose any of the alternatives who came forward and finally made their selection for the change. 

I am intrigued about this decision making. This is not the first time they had the choice to choose new party. How did they unanimously settle for this change. Even though the person they chose never fought for them, never lead them with any ideology, 

I am going for this book again. From the reviews it would be a boring read it seems.

Might take a year or two to complete at my current reading rate.

Froom Loom to Legacy

 Where Threads Sing Tales: A Glimpse into Tamil Nadu's Silken Splendor

In the tapestry of India's textile heritage, Tamil Nadu's silk gleams like a jewel woven with history and artistry. For centuries, the land of vibrant festivals and ancient temples has whispered tales in the rustle of its saris, each thread pulsating with the passion of skilled weavers. And nestled within this silken symphony lies Salem, a city where looms breathe life into intricate patterns, transforming mere threads into masterpieces.

From Threads to Empires

Salem's history is intricately woven with its textile prowess. For centuries, its handlooms have hummed with the rhythm of creation, churning out exquisite cotton and silk fabrics that adorned emperors and commoners alike. The city's textile industry, a pulsating heart of its economy, has contributed significantly to India's vibrant fabric landscape.

Panjukalipatty: Where Silk Whispers Secrets:

Beyond the bustling city center, Salem’s textile magic spills into its charming suburbs, both urban and rural. Nestled amidst this captivating textile tapestry lies Panjukalipatty, a rural suburb where silk whispers secrets on the wind. Here, amidst sun-dappled lanes and terracotta rooftops, generations of skilled weavers have poured their artistry into every shimmering thread. Their looms, like time machines, weave ancient motifs into contemporary designs, transforming Panjukalipatty into a living museum of silk artistry.

Where Sunlight Kisses Silk:

In Panjukalipatty, silk is not just fabric; it's a language whispered in sun-kissed threads. Each saree tells a story, painted with vibrant hues and intricate motifs that speak of festivals and folklore, gods and goddesses, dreams woven into delicate patterns. As sunlight dances through the village, it ignites the silk with an ethereal glow, transforming it into a living tapestry that shimmers with life.

The Whisper of Tradition:

Here, amidst the rhythmic symphony of looms, ancient techniques dance hand-in-hand with modern artistry. Generations of weavers have passed down their secrets, whispering tales of intricate knots and timeless patterns from grandfather to son, mother to daughter. Each step in the process, from the delicate extraction of silk threads to the final flourish of a zari border, is a ritual infused with devotion and skill.

Beyond the Fabric: A Touch of Soul:

To wear a Panjukalipatty saree is to embrace the spirit of the silk. It's to feel the calloused hands of the weavers who breathed life into its threads, to hear the rhythmic clack of the loom that sang its creation into existence. It's a tangible connection to a vibrant heritage, a whispered legacy woven into every shimmering fold.

Where Silk Dreams Take Flight

Wandering through the narrow lanes of Panjukalipatty is akin to walking through a living museum of silk. Not just workshops hum with activity, but charming shops and outlets line the way, each a treasure trove of shimmering saris. Here, the wholesalers who breathe life into these silken masterpieces open their doors to all, welcoming both connoisseurs and curious wanderers.

These are not mere shops, but portals to a world of artistry and affordability. Every saree, a testament to generations of skill, hangs like a vibrant dream waiting to be embraced. From delicate silks kissed with zari borders to playful cotton creations bursting with color, the sheer variety dazzles the eyes and ignites the soul. And the best part? These dreams woven in thread are accessible to all, their reasonable prices whispering promises of beauty without breaking the bank.

Sri Venkat Silks: Guardians of Silken Dreams

As one strolls through Panjukalipatty, a name whispers from every shimmering thread – Sri Venkat Silks. For three generations, this family-run enterprise has been the guardian of this village's silk legacy, breathing life into timeless designs and nurturing the artistry of local weavers.

Known primarily for their wholesale creations, treasured by connoisseurs across the land, Sri Venkat Silks has recently opened its doors to all. Their new outlet, a haven of radiant sarees waiting to be embraced, allows every soul to own a piece of Panjukalipatty's magic.

And when it comes to bridal dreams, Sri Venkat Silks knows silk like a bride knows her love. Their exquisite creations, adorned with shimmering zari and woven with age-old techniques, transform wedding ceremonies into whispered fairytales. The coveted Silk Mark, a badge of honor, stands as a testament to their unwavering commitment to quality and tradition.

Feel the whisper of silk against your skin: Visit Sri Venkat Silks and embrace the legacy of Panjukalipatty's artistry.

பேய்கள் ஜாக்கிரதை

     கடந்த வாரம் விஜய் டிவியில் நடந்த நீயா நானாவில் பேய்கள் பற்றிய நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கும் மனோதத்துவ நிபுணர்களுக்குமான ஒரு விவாத நிகழ்ச்சி நடைபெற்றது. சில வருடங்களுக்கு முன்பு இதே போன்று பில்லி சூனியம் தொடர்பாக ஒரு நிகழ்ச்சி நடைபெற்றது, அது மிகப்பெரிய அளவில் பேசப்பட்டது, அதிலும் பில்லி சூனியத்தை கேள்வி கேட்கிறவர்கள் எதிரில் அமர்ந்து கொண்டு அறிவுப்பூர்வமாக கேள்விகள் கேட்டு மாந்திரீகம் செய்பவர்கள் மீது தங்களது சந்தேகத்தை வெளிப்படுத்தினார்கள். அந்த நிகழ்ச்சியில் சிறப்பான விஷயமே, நிகழ்ச்சியின் இறுதியில்,  பங்கு கொண்டவர்களில் சிலர் எதிர் அணியினருடன் சவால் விட்டுக்கொண்டு கிளம்பி சென்றது. மாந்திரீகம் செய்பவர்கள் தங்களை கேள்வி கேட்டவர்களிடம் தங்களது சக்தியை நிரூபித்தால் ஒப்புக்கொள்வீர்களா என்று கேட்டதும் அவர்களும் சரி என்று தலையசைக்க, மந்திரவாதிகளோ, " இன்னும் ஒரு மாதத்தில் உங்களுக்கு எது வேண்டுமானாலும் தீங்கு நடக்கலாம்" என்று சவால் விட்டனர். அந்த போட்டி என்ன ஆனதென்று இன்று வரையிலும் விஜய் டிவி வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வரவில்லை. இந்நிலையில் , உலகம் முழுவதும் ஒரு பேய் படம் கல்லாக்கட்டிக்கொண்டிருக்கும் இந்த நேரத்தில் பேய்கள் குறித்தான நம்பிக்கை உடையவர்களுக்கும் மருத்துவர்களுக்குமான ஒரு நிகழ்ச்சி நடத்தியது நல்லதுதான். 

           

       நிகழ்ச்சியில் மருத்துவர்கள் இவர்களிடம் "பேய்கள் இருப்தற்கான சாத்தியகூறுகள் இல்லை, சிலர் பேய் பிடித்தது போல நடந்து கொள்வது என்பது மூளையில் நிகழும் சில அலைகளின் செயல்பாடு, அதை மருத்துவத்தால் குணப்படுத்தி விடலாம், நீங்கள் பேய் பிடித்திருகிறது என்று அவர்களுக்குள்ளே பயத்தை உண்டாக்கி அதை பிரயோகித்து பணம் சம்பாதிக்கிறீர்கள்" என்று முதலில் குற்றம் சுமத்த, அதன் பிறகு கோபிநாத் அவர்கள்," பேய் பிடித்தால் எப்படி ஓட்டுவீரகள்" என்று கேட்டு பேய் பிடித்தது போல நடித்து மாந்திரீகர்களை ஏளனம் செய்யும் விதமாக கேக்க, அதன் பிறகு ஒரு பெண் மருத்துவர் தன் மீது பேய் ஏற்றி விடுமாறு ஒரு மந்திரவாதிக்கு சவால் விட, அவரும் சவாலை ஏற்று கொண்டு தன்னுடைய வித்தையை பிரயோகித்து வெற்றி பெறாமல் வந்து அசடு வழிந்ததும், அந்த மருத்துவர் அதனுள் ஒளிந்திருந்த மனோவசிய நுட்பங்களையும் விளக்கினார்,  இந்த நேரத்தில் வேறொரு மருத்துவர் இந்த மந்திரவாதிகள் ஏமாற்ற பயன்படுத்தும் நுட்பங்களை விளக்கினார், மொத்தத்தில் வந்திருந்த மந்திரவாதிகள் அனைவரையும் கேலிக்கூத்தாக்கினார்கள். ஒரு விதத்தில் இந்த நிகழ்ச்சி மக்களிடையே மூட நம்பிக்கையை விதைத்து பிழைப்பவர்களின் உண்மைத் தன்மையை மேல் கேள்வி எழுப்பியதற்காக நன்றி கூற வேண்டும். 

       

       அதற்கும் மேலாக பலர் எழுப்பும் கேள்வி இதுதான், " கருப்பனையும் காளியையும் வைத்து பிழைப்பவர்களை ஏமாற்றுகாரர்கள் என்று நிரூபித்தீர்களே, அதே தைரியத்துடனும், இவர்களிடம் கையாண்ட அதே எள்ளலுடனும் கர்த்தரையும், பெருமாளையும், சிவனையும், அம்பாளையும் வைத்து பிழைப்பவர்களை ஏமாற்றுகாரர்கள் என்று ஒரு வார்த்தை கூறுவார்களா?" என்பதுதான். பேய் இருக்கிறது என்று இவர்கள் சொல்வதை அறிவியல் கண்ணோட்டத்தோடு கேள்விகள் பல கேட்டு திகைப்படைய வைத்தீர்களே, இதே போன்று நாம் காலம் காலமாக கடைபிடித்து வரும் வழிபாட்டுக்கும் கேள்வி கேளுங்கள்.

பேயை இறக்கி காட்டுங்கள் பார்க்கலாம் என்று அவர் நடத்திய பூஜை தோற்று போனதற்கு பரிகாசம் செயதேர்களே, அதே போன்று வேதங்களின் பெயரால் நடத்தப்படும் எண்ணற்ற பூஜைகளையும் பரீட்சித்து பாருங்கள். பகவான் க்ஷேமம் கிட்டும், அம்பாள் அருள் தருவாள், என்று ஆசை வார்த்தை கூறுபவர்களையும் சோதியுங்கள். அருள் எந்த அலைவரிசையில் வரும் என்று கேள்வி எழுப்புங்கள். க்ஷேமம் எந்த ஷேர் ஆட்டோவில் வரும் என்று கேளுங்கள். 

        

      இந்த இரு விதமான மத நம்பிக்கையும் வளர்ந்தது, ஒன்று பயத்தால். இன்னொன்று ஆசையால். இன்ன பூஜைகளை செய்யாமல் விட்டால் அவன் தண்டிப்பான் என்கிறது ஒரு கோஷ்டி. இன்ன பூஜைகளையெல்லாம் செய்தால் உனக்கு மேலும் மேலும் வளம் பெருகும், மோட்சம் பெறுவாய் என்கிறது வேறொரு கோஷ்டி.

வேண்டுமான அளவிற்கு தன்னகத்தே மூட நம்பிக்கையினை வைத்து கொண்டு, " இந்த மக்களின் மத பழக்க வழக்கம் காட்டுமிராண்டி தனமானது" என்று இழிவுபடுத்தி நம்மை ஆண்டு அனுபவித்து சென்று விட்டான் வெள்ளைக்காரன். இப்போதும் இந்த மேல்தட்டு மக்கள், இது போன்றவர்களை 'நீ காட்டுமிராண்டி' என்று கூறி அவனை விட தான் ஒரு படி மேல் என்று மார்தட்டிகொள்ள ஆசைபடுகிறார்கள் போல. 

     

      அடுத்த தடவை இது போல மக்களிடையே பகுத்தறிவை விளைவிக்க நல்ல நிகழ்சிகளை நடத்துவதாக திட்டம் இருந்தால், ஞாயிறு காலை உங்கள் டிவி யில் வந்து பேசுவாரே ஜக்கி வாசுதேவ், வார நாட்களில் அதிகாலை பக்தி நேரத்தில் வந்து சொற்பொழிவு ஆற்றுபவர்கள். வாழும் கலையை சொல்லித்தருகிறோம் என்று கூறி ஒரு வகுப்பிற்கு கொள்ளையாய் பணம் பிடுங்கி கொண்டு ' நீ இது வரை வாழ்ந்த வாழ்கையே வீணானது, வந்து எங்களுடன் ஐக்கியமாகிவிடு' போன்றவர்களையும் விவாததிற்கு அழைத்தால் உசிதம். 

வெட்டுப்புலி

   

   தமிழ்மகன் எழுதிய இந்தப் புத்தகத்தை அறிமுகப்படுத்தி, நான் கடந்து வந்த முகப்புத்தகப் பதிவை எழுதியவர்கள் பெயர்கள் நினைவில் இல்லை. நல்ல புத்தகங்களை பரிந்துரை செய்பவர்களுக்கு நன்றிகள் கூறத்தான் வேண்டும். எனவே அந்த நினைவில் இல்லா நண்பர்களுக்கு நன்றிகள்.

     
     திராவிட இயக்கங்களின் வரலாற்றால் இரண்டு குடும்பங்களில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் என்று இந்த நூலிற்கான சுருக்கத்தை பார்த்ததும் ஆர்வம் வந்து விட்டது. என்னதான் ஊரிலே அங்காளி பங்காளிகளெல்லாம் திமுக. அதிமுக என்று பிரிந்து கட்சிகளுக்காக திரிந்தாலும் இவர்களுக்கு கிடைக்காத ஒரு அங்கீகாரம் தி.க தொண்டர்களுக்கு உண்டு. தி.க என்பது கிட்டத்தட்ட எல்லோரது இனிஷியல் ஆகவே மக்களிடையே பேச்சுவழக்கில் மாறிப்போவதுண்டு. கொஞ்சம் வரலாற்றை தோண்டிப் பார்த்தால் ஒவ்வொரு ஊரிலும் ஒரு கட்சிக்கு முதலில் ஒருவர் ஈர்க்கப்பட்டு அவரின் தாக்கத்தால் ஊரில் அந்த கட்சிக்கு செல்வாக்கு வளர்ந்திருக்கக் கூடும். அது போல ஊரில் முதல் தொண்டர்கள் வருகிறார்கள் இந்த புத்தகத்தில்.

      வரலாற்று நிகழ்வுகளையும். கற்பனையையும் பயணம் செய்ய வைத்து, உண்மையான வரலாற்று நிகழ்வுகளால் இந்த கதாபத்திரங்களின் வாழ்வில் ஏற்படும் திருப்பங்கள், நடந்த நிகழ்வுகளுக்கு இவர்களின் பங்களிப்பு, இது போன்று அமைந்தது Kane and Abel எனும் ஆங்கில நாவல். வெட்டுப்புலியிலும் அப்படி கதாப்பதிரங்கள் இருந்தாலும், நிஜ வரலாற்று நிகழ்வுகளே இவர்கள் வாழ்வில் திருப்பங்கள் ஏற்படுத்துவதாக சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.

      கதையின் ஆரம்பம் ஒரு தீபெட்டியின் அட்டையிலுள்ள புகைப்படம், அந்த வெட்டுப்புலி ஓவியத்தில் இருப்பவரின் கதையை அறிந்துகொள்ள ஆரம்பிக்கும் தேடல், இரு குடும்பங்களின் கிட்டத்தட்ட ஒரு நூற்றாண்டு வரலாற்றை திருப்பி பார்க்கிறது. 

      பத்து பத்து வருடங்களாக நகரும் கதை, ஒவ்வொரு மாற்றத்தையும் போகிற போக்கில் கடந்து விட்டு போகிறது. தொலைந்து போன நெடுஞ்சாலை, கிராமங்களை அழித்து நகரத்தாரின் குடிநீர் தேவைக்காக உருவாக்கப்படும் ஏரி, ட்ராம் வண்டி, ஊமைப்படம், பேசும் படம், மின்சார வசதி, அக்கால கிராமவாசிகள் நகரவாசிகளின் வேறுபாடுகள், எல்லா சாமானும் போடக்கூடிய நெகிழிக் காகிதங்கள்அறிமுகம், ஆற்றுமணல் அள்ளுதல், இப்படி நமக்கு வரலாறு ஆகிப்போன பல விஷயங்களை அந்த காலத்தின் பார்வையில் கால இயந்திர பயணம் போல காட்டுகிறார்.

   \   கதையின் ஊடே அந்தந்த காலகட்டத்து கட்சிகளும் அதனதன் கொள்கைகளும் வந்து போகின்றன. சுயமரியாதை இயக்கம், திராவிடர் கழகம், திராவிட முன்னேற்ற கழகம், அண்ணா திராவிட முன்னேற்ற கழகம், புலிகள் ஆதரவு என தொடர்கிறது. இந்த கதையின் நடுவே தமிழ்நாட்டின் அரசியல் வரலாறும் ஒளிந்திருக்கிறது.
     
       நாவலைப் படித்து கொஞ்சமாய் ஒட்டிக்கொண்ட கொள்கைகளால் வீட்டில் இருப்பவர்களின் கடவுள் பழக்க வழக்கங்களை அளவுக்கு அதிகமாக கேள்விகள் கேட்பதும், டிவியில் காண்பிக்கப்படும் பக்தி நிகழ்சிகளை காணும்போது அளவுக்கு அதிகமாக கேலி செய்வதாலும், கூடிய சீக்கிரம் சாப்பாட்டிற்கு ஆபத்து வரும் என தெரிவதால் சென்ற தடவை ஊர் நூலகத்தில் பார்த்து விட்டு வந்த  சோ வின் ' எங்கே பிராமாணன் ' எடுத்து படித்து neutralise செய்து கொள்ள வேண்டும்.

தண்ணீர் துளிகள்

மழை – கடந்த வெயில் காலத்திலிருந்து இந்த முதல் வரி எழுத வராமல் ‘வார்த்தைகளின்றி தவித்து‘ ஓர் வார்த்தையோடு நின்று விட்டிருந்த இந்த டாகுமென்ட்- ஐ அடுத்த கட்டத்திற்கு கடத்தி செல்லும் மனநிலையை கொடுத்ததும் மழை பெய்யும் இந்த ரம்மிய இரவு தான். மழை மனிதனை ரசிகனாக்குகிறது.மழை வரும் முன் வரும் மண் வாசனையும் , அந்த குளுமையும், துணைக்கு நல்ல பாடலும் இருந்தால் அந்த தருணங்களில் அவனது மகிழ்ச்சியை குலைக்க எந்த தீய சக்தியாலும் முடியாது. இதே விஷயத்தை மழை பெய்யும் மாலை வேளையில்  வேலையிலிருந்து நெடுந்தூரம் இருக்கும் தனது வீட்டிற்கு நனைந்து கொண்டே போய்க்கொண்டு இருக்கும் யாரிடமாவது சொன்னால் அவரிடமிருந்து வாங்கி கட்டி கொள்ள வேண்டியது தான்.

     மழை பல முகங்களை உடையது. அதுவும் காதலிகளை போல் தான். இல்லாத பொழுதில் ஏங்க வைக்கும் ,வருகையை எதிர்பார்க்க வைக்கும், அதன் வருகையை உணரும் அந்த முதல் நொடி மனம் துள்ளி குதிக்கும், அது நமது இயல்பு வாழ்கையை பாதிக்காத வரை நாமும் அதை  ரசிப்போம், சிறிது நேரத்தில் செய்வதறியாமல் தவிப்போம் ,விடாப்பிடியாக பிடித்துகொண்டு வேறு எதையும் செய்ய விடாமல் கொடுமை செய்தால் சில சமயம் சாபங்களும் வாங்கும். மழையை ஒருவன் நேசிப்பதும் அவனை அது எந்த அளவிற்கு பாதிக்கிறது என்பதை பொறுத்ததே. மனிதனின் அத்தியாவசியமான குடிநீருக்காகவே வரும்  மழைக்கே அவனுடைய நிபந்தனையற்ற காதல் கிடைப்பது இல்லை. அதே மழை சில சமயம் கோபங்கொண்டு ஏற்படுத்தும் சேதாரங்களும் ஏராளம். இந்த ஒரு விஷயத்தில் மழை வெயிலை விட்டு வேறுபடுகிறது. எந்த சேதாரமும் செய்யாத வெயிலை யாரும் எதிர்பார்ப்பது கிடையாது. ஊரையே அழிக்கும் மழைக்கு தான் காத்து கிடக்கிறோம். 

     மழை தனியாக ஒரு நினைவுச்சங்கிலியை என்னிடம் விட்டு செல்கிறது. மழையினால் ஏற்பட்ட சில நிகழ்வுகள் அப்படியே நினைவுகளில் தங்கி விடுகின்றன. கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக நான் வேலை செய்த துறை  மழையினால் நேரடியாக பாதிக்க படும்படியான கட்டுமான துறை .பல வேளைகளில் மழை பெய்வது வரம் போன்று இருக்கும். பெங்களுருவுக்கும் மாலை நேர மழைக்கும் அவ்வளவு ராசி. மாலை மழை பெய்யும் பல நாட்களில் வேலை நின்றுவிடும்.வேலை செய்ய மூட் இல்லாத பொழுது அது உதவியாய் அமையும். எந்நாளும் இலாத பொன்னாளாய் என்றாவது வேலையை முடித்து விடலாம் என்று அக்கறையாய் ஓடிக்கொண்டிருந்தால் மழை சனியன் பெய்து தொலையும். அந்த மழையில் நனைந்து கொண்டே கீழ் உள்ளவரையும் வேலை செய்ய வெய்த்ததற்கு ஹிந்தி,பெங்காலி, ஒடியா. போஜ்புரி போன்ற மொழிகளில் சபிக்க பட்டிருப்பேன். எனக்கு மழையில் நனைவது பிடிக்கும் அதனால் தவிர்க்க முடியாத வேலையாயிருந்தால் நனைவது பற்றி கவலையிருந்ததில்லை.என்னுடைய அந்த திடீர் லட்சிய வெறிக்காக அடுத்தவர்களையும் நனைய விட்டது எல்லாம் கொடுமை தான்.

                மழையில் நனைவதற்கு வீட்டிலே இருந்த வரைக்கும் எப்போதும் ஒரு தடை உண்டு. ஊரை சுற்றி உள்ள எல்லா இடங்களிலும் மழை பெய்து ஊரில் பெய்யாத பொது “எங்கெங்கேயோ பெய்யுது நம்ம ஊர்லதான் ஒரு தூரல் கூட போடா மாட்டேங்குது “ என்று புலம்புகின்ற பாட்டியும்,அம்மாவும் மழை வரும் நேரத்தில் நனைவதற்காக நான் வெளியில் போகிறேன் என்றால் “கூடாது” என்பதை தவிர எதுவும் சொன்னது இல்லை.

     மழையை ரசித்துகொண்டே நனைந்த தருணங்களில் சில மனதில் இருந்து நீங்காதவை.அது கல்லூரியில் படித்து கொண்டிருந்த காலம்,நானும் என் அறை நண்பனும் அந்த பெரிய கல்லூரி வளாகத்தில் சுற்றி கொண்டிருந்த போது திடீர் மழை. இருவருக்கும் மழையில் நனைய நீண்ட நாள் ஆசை. எங்கும் நிற்காமல் அப்படியே நனைந்தபடி மெதுவாக விடுதிக்கு நடந்து சென்றோம்.சிறிது நேரத்தில் நான் அவனை திரும்பி பார்க்க, அவன் கேட்டான், “போயும் போயும் இவன் கூடத்தான் மழையில நனைஞ்சிட்டு போறோம் நு தானே யோசிக்கிற“. நான் “ஆமா ,எப்டி கண்டுபிடிச்ச?”. அவன் “நானும் அதேதான் நெனச்சேன்.உன் கூட எல்லாம் மழைல நனைஞ்சிட்டு போறேனேநு ”.

     அடுத்த நாள் காலை 9  மணிக்கு ஒரு முக்கியமான நுழைவு தேர்வு இருந்த ஒரு இரவில் படிக்கலாமா வேண்டாமா என்று யோசனையிலேயே மணி இரண்டு ஆகி விட்டிருந்தது. அப்பொழுது பெய்த ஒரு பேய் மழையில் நனைய ஆர்வம் வந்தது. நனைந்து விட்டு வந்து இரவு நேர பெங்களுரு குளிரில் நடுங்கிகொண்டு தூங்க முடியாமல் தவித்து அடுத்த நாள் தேர்வு எழுதி, கோச்சடையான் படம் பார்த்து விட்டு வந்தவனை “தம்பி, இன்னிக்கி நைட் டியுட்டி, வந்துடு “ என்ற சீனியர்-இன் அழைப்பை ஏற்று சென்று , நடக்கும்போதும் தூங்கலாம் என்பதை தெரிந்து கொண்டேன் அந்த நைட் டியுட்டியில்.

     மேற்கிலே கேயாஸ்  தியரி(chaos theory ) என்று ஒன்று உண்டு என்பதை தசாவதாரம் படத்தில் பட்டாம்பூச்சியை பின்தொடர்ந்து செல்லும் அந்த ஆரம்ப காட்சிகளில் கமலின் குரலில் “மேற்கிலே கேயாஸ் தியரி என்று ஒன்று உண்டு அதன் படி ஒரு பட்டம்பூசியின் சிறகடிப்பிற்கும் சூறாவளிக்கும் கூட தொடர்பு உண்டு” என்று கேட்ட பிறகு தான் தெரியும். சில சமயம் அதை நிஜ வாழ்விலே பொருத்தி பார்த்ததும் உண்டு. கடந்த மே மாதத்தில் ஒரு சுபயோக சுபதினத்தில்,நான் வெளியில் சென்றிருந்த நேரம் பார்த்து மழை. அன்றைய தினம் காலை செய்தியில் தான் ரமணன் அவர்கள் “ வானத்தில் மேலடுக்கு சுழற்சி காரணமாக தமிழ்நாட்டிலே சில இடங்களில் மழை பெய்ய வைப்பு உண்டு” என்று சொன்னார். மழைக்கு ஒதுங்க ஒரு கல்யாண மண்டபம் தான் கிடைத்தது. அன்று யாருக்கோ கல்யாணம் அங்கு. எங்கள் ஊர் பக்கம் அரிசி சாப்பிடும் குழந்தைகளிடம் சொல்வார்கள் “வெறும் அரிசி சாப்பிட்டா கல்யாணத்தப்போ மழை பெய்யும்”. ஒரு வேலை அது நிஜமாக இருந்து அந்த கல்யாண மாப்பிள்ளையோ பெண்ணோ அவர்களது சிறு வயதில் அரிசி சாப்பிடும்போது அதை மெல்ல செலவழித்த சக்தியில்,.(As there can’t be 100 percent efficiency, maybe energy released in the form of sound energy ,energy carried by the fine particles thrown out) ஏதாவது ஒரு பங்கு தான் இத்தனை வருடங்களாய் வலுபெற்று இன்று மேலடுக்கை சுழல வைத்திருக்குமோ என்ற எண்ண அலைகள் தோன்றியது.

     கொஞ்சம் நீளமான,முடிந்தளவு தமிழில் கொடுக்க முடிந்ததற்கும், இணையத்தில எந்த பட்டாம்பூச்சியின் சிறகடிப்பு காரனமாய் இருந்ததோ. இவ்வளோ தூரம் படிச்சிட்டு "இதனால் தாங்கள் கூற வருவது??" யாரும் கேள்வி கேக்காதீங்க. மழையை போல் தான் கொட்டி தீர்த்தாகிவிட்டது, எந்த குறிப்பிட்ட காரணங்களும் இல்லாமல்.

Cricket World Cups - As I remember them

As the cricket fans of the nation (not the whole nation watches cricket) gets ready for another cricket treat, this will be about the world cup. The world cup being so special and the 4 years gap between successive world cups made us watch each edition with different maturity levels. I am never good at playing cricket, not even at the technicalities theoretically. A short trip down the memory lane about world cups

1999:

The first world cup as far as I remember. Everyone around me was talking about World cup cricket, something which I have never heard before. Some good hearted soul took time to explain curious kid like me the concept of the tournament. Since all my cousins and uncles are big fans of cricket the interest caught me and started watching the tournament. As ours were one of the few houses which had TV in our village there was no trouble witnessing the matches.

The world cup brings the marketing spree of various brands. There were some new ads for Hero Honda bikes. Britannia came up with a campaign to collect 100 points from its wrappers to have a chance to win a trip to watch the finals. Our consumption of Britannia biscuits increased manifold but didn’t manage to collect the 100 runs as our grandma threw the collected wrappers mistaking it for garbage.

I only remember watching two matches by India, one against Pakistan and other against England.
During the match against Pakistan I stayed up late (on those days standards, might be 9 or 9.30) to watch till the end of the game and received scolding for not sleeping early. During the match against England we had a challenge with our grandpa who had no hopes for India in that match. If India won the match he had to buy and give us a cold drink bottle, which he eventually did. Celebrations were so simple then.

2003:

This was the time around which I knew players of the Indian team other than Tendulkar.

People showed equal interest on pre and post-match talk shows “Extraaa Innings” on the TV. One reason was Mandira bedi and her card predictions. I was allotted the TV time only for the game, so never got chance to watch those shows.

There commercials with different ideas. We witnessed the  ‘Mak makes it possible’ and the ‘Hoodibaba’ advertisements in the entire tournament. The drive to collect the 100 points from Britannia wrappers was less than that in the previous World cup.

The game telecast had added entertainment with funny animations in the bottom of the screen for important events in the game like six, four, bowled out, caught out, catch miss etc.

There was a circular in school stating “Students will not be allowed to go home for sick reasons after lunch” on the Ind-Pak match day.

This time staying up to 1 am to watch a match was accepted during the India-Kenya semis. During the finals I cried first time for the loss of the Indian team.

Days after finals were filled with rumors such as Australian players used drugs and that there would be a rematch for India.

2007:    

The just missed opportunity to win the world cup in the previous edition gave necessary hopes for all.

Presence of two small teams in the pool India was allotted made everyone confident that they would qualify to the next stage easily. After the shocking loss to Bangladesh and tremendous win over Bermuda by scoring 400+ total (Missed this match due to Board exams on the next day), we hoped that Bangladesh should lose to Bermuda in order to qualify for the super-eight. After India was out of the tournament I didn’t care what happened to the tournament. Due to bad weather in West Indies there were problems in the transmission. Even the final match was not telecasted.

2011:

This time the world cup was conducted in the subcontinent and there was no problem in the timings of watching the matches.

This was the time one need not stick to a TV or listen to a radio to stay updated about the scores.

There were mobile phones with internet connections and thanks to cricinfo for the live scores. We were following the matches even when we were roaming and the interesting comments by fans got posted in the cricinfo website. We even followed the articles by experts about the tournament.

Studying in a college where people from whole of India studies gave an opportunity to witness how people from different part of the nation react to India’s victory or loss. Shouts of joy and anger from different languages filled the rooms. On a particular occasion when a fielder dropped a high catch and the replay was telecasted, the viewers near me shouted the usual Hindi cuss word and coincidentally camera zoomed to the bowler speaking something and their voices synced with his lip movement. Without those people I would have never noticed the use of those bad words.

Even social networks played their part in making the world cup more interesting. There were funny statuses by people in the friend list and also views of celebrities about the world cup in the social media.

Many presentation ceremonies ended with the words “At the end of the day cricket is the winner”

Eventually Team India won the world cup and we lost our voices due to shouting and running in the hostel.

2015:

The most recent one and none of you would have forgotten even the minute detail about this edition.

The one observation I made was that there were some things more entertaining than the game itself. The “mauka-mauka” series of ads by the Star network went viral. There were many fan made videos of such kind either to support the original or against it.

This is the first world cup meeting the trolls and memes from such a high number of creators. I came across tons of memes and trolls in different languages. For the past two years I enjoyed memes from the famous Facebook personality “Shashank Thala”.  In this world cup people circulated the memes and the funny messages via whatsapp and such things became hit even among the people who were rare to social networks. According to me one concept which was a great piece of creativity like mauka-mauka was “Pacha satta potta adippom”(based on the famous vadivelu comedy). Whoever created it can be proud that his idea is a hit. The number of the memes that were created following that concept and the reach of that funny concept is the proof for this.

This is the world cup I had no problem in watching all the India matches. This can be told as another advantage of staying at home. And this is the world cup I enjoyed watching some matches with my mom. There was this instance when I got bored of the match and switched off the TV and started playing games in laptop. My mom came from outside and scolded me,”What are you doing in mobile without watching the match?”

Another thing this world cup had for first time is the fantasy league played by the friends and discussions about match with friends settled in different places.The modern connectivity gave the feel of watching matches with them.

Many other things made this world cup memorable but definitely the loss of India was not saddening. There are much more things to be worried about the condition of the nation rather than a mere loss in a tournament.

               

Note:Everything that has a beginning should have an end. I wanted to follow this rule for this small piece of mine. The plans for this started almost two months back and never progressed due to the laziness and diversions. I wish not to add one more entry to a short list of regrets. Tried to complete this even though the topic is already out of trend and all have lost interest in it. Thanks to the friend who reminded me of the words ‘Better late than never’.

சுதந்திர தினமாம்

கைப்பேசி தொலைத்து ஒரு மாதம் கழித்து “என்னடா ஆச்சு” என்று அக்கறையாய் கேட்ட நண்பர்களின்  வேண்டுகோளுக்கு இணங்கவும்,”நல்ல வேல இவன் தொல்லை பன்னல” என்று நிம்மதியாய் இருந்த நண்பர்களின் நிம்மதியை குலைக்கவும் முடிவு செய்து வேதாளம் முருங்கை மரம் ஏறிய கதையாய் லேப்டாப்பில் whatsapp பதிவிறக்கம் செய்து ஆரம்பிச்சா கடந்த ஒரு மாசத்துல சில  மெசேஜ் வந்திருக்கிறது. என்னுடைய நண்பர்களின் தொடர்பு எண்கள் அனைத்தும் கைப்பேசி உடன் சேர்ந்து எதோ வண்டியின் சக்கரத்தின் அடியில்  நொறுங்கி விட்டது. நம்மளையும் நலம் விசாரிச்ச அந்த நல்ல உள்ளங்கள் யாருன்னு தெரில,சரி அவிங்க மூஞ்சிய பார்த்தாவது கண்டுபுடிக்க்கலாம்னு பார்த்தா சொல்லி வெச்ச மாதிரி பயபுள்ளைங்க எல்லாரும் தேசியக்கொடிய போட்டோவா வெச்சிருக்கறாங்க.கேட்டா சுதந்திர தின காய்ச்சல் ஆம்.இப்பதிக்கு தேசியக்கொடிய போட்டோவா வெச்சிகுரதுதான் டிரென்ட் ஆம். இவ்ளோ தேசபக்திய எங்க ஒளிச்சு வெச்சிருந்தாங்க தெரில.

இப்படிதானா நாம் சுதந்திர தினத்தை கொண்டாட வேண்டும் ??

சின்ன வயசுல இருந்தே ஒவ்வொரு சுதந்திர தினத்தன்றும் இதே கேள்வியை நான் கடந்து வந்திருக்கிறேன். எதாவது ஒரு தளத்தில் யாராவது ஒருவர் இந்த கேள்வியை எழுப்புவதை கடந்து வந்திருக்கிறேன்.சில வருடங்கள் முன்பு வரை அது தொலைக்காட்சியில் வரும் சிறப்பு திரைப்படங்களை கேள்வி கேட்டபடி இருந்தது.அப்பொழுதாவது பள்ளிக்கு கட்டாயம் கூப்பிடுவர்கள் கொடி  ஏற்றத்திற்கு. நாமும் நாட்டுப்பற்றுடன்(?) சென்று வந்தோம். இந்த வருடம் அனைவரும் தங்களது கைப்பேசியிலேயே கொடிஏற்றி விட்டனர். 'இதற்குத்தானா சுதந்திரம்?'என்று கேள்வி எழுப்பியவர்கள் யாரும் இந்த நாளில் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று குறிப்பிடாததால் நாமும் சிறப்பு திரைப்படங்கள் பார்ப்பதுடன் சரி. இதுவரைக்கும் சுதந்திரம் அறிவிக்கப்பட்ட நாளை கொண்டாட  என்ன செய்ய வேண்டும் என்று விளங்கவில்லை. இந்த சுதந்திரதினம் பெரும்பாலானோருக்கு மகிழ்ச்சியை கொடுத்திருகிறது. வெள்ளிகிழமை வருவதால் மக்களுக்கு  நீண்ட வாரக்கடைசி.தொலைவில் இருப்பவர்கள் தத்தம் வீடுகளுக்கு  சென்று வருவதற்கு ஒரு வாய்ப்பு. இதை தவிர நான் கவனித்தது சமூக வலைதளங்களில் எனது நண்பர்கள் கும்பல்களில் ஒரு போக்கு(trend) தெரிகிறது. அது  தங்களது Display picture – ஐ தேசிய கொடியாய் மாற்றுவது.

     கடந்த ஒரு மாதமாக மொபைலில் மட்டுமே facebook-ஐ பார்ப்பதால் எனது நண்பர்களின்  நிலைதகவல் மற்றும் புகைப்படங்கள் மட்டுமே  தெரிந்தது.நான் பின்தொடரும் பக்கங்களின் தகவல்கள் எதுவும் ஊடாக வரவில்லை.நண்பர்கள் எல்லோரின் நிலைதகவல்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு ஒரு விஷயத்தையே சுற்றி கொண்டிருக்கிறது.இவர்கள் ஒரே தலைப்பில் பேசி பேசி சலித்து விட கூடாது என்பதற்கு ஏற்றவாறே அமைத்தது போல நமது விழாக்களும் அமைகின்றன. சமீபத்தில்  ரமலானில் ஆரம்பித்து நண்பர்கள் தினம், ரக்ஷாபந்தன், சுதந்திரதினம், கிருஷ்ணஜெயந்தி, விநாயகர்சதுர்த்தி, நவராத்திரி, விஜயதசமி, தீபாவளி, கிறிஸ்துமஸ், புத்தாண்டு, பொங்கல்.என்று நீண்டு கொஞ்சம் இடைவெளி விடுகிறது. இத்தனை வருடங்கள் இவை அனைத்தையும் கொண்டாடினார்களோ இல்லையோ நேரில் வாழ்த்து சொல்லிருபார்களோ இல்லையோ தெரியவில்லை, அனால் சமூக தளங்களில் ஒரு இடுகை இடுதல் கட்டாயமாக பின்பற்ற படும். அந்த போக்கிற்கு ஏற்றபடி புகைப்படங்கள் மாற்றப்படும். இதே சமூக தளங்களின் உதவியோடு உலகில் சமீபத்தில்  புரட்சிகள் அரங்கேற்றி உள்ளனர்.பல சமூக மாற்றங்கள் நடத்தி காட்டி உள்ளனர்  நாம் செய்வது Trend கடைபிடிப்பதே.எப்படி எல்லா விழாக்களுக்கும் ஏற்றமாதிரி புகைப்படங்களை மாற்றுவது ஒரு போக்கோ, அதை கடைப்பிடிப்பவர்களை கலாய்ப்பதும் ஒரு போக்கே.நான் அந்த போக்கை பின்பற்றுகிறேன். நாங்களும் trend follow பண்ணுவோம்ல.